Sinterklaas kwam aan, met zijn boek in de hand,
En las over een stad aan zee, op Hollands strand.
“Den Haag,” zei hij zacht, “dat ken ik al lang,
Een stad vol historie, vol recht en gezang.”

Ooit begon het als 'Die Haghe', een dorpje klein,
Met bossen rondom, en koninklijk schijn.
Graaf Floris IV bouwde er een jachtslot, heel fijn,
Zo ontstond het Binnenhof, met torentjes van steen en pijn.

Geen stadsrechten kreeg het, hoe vreemd dat ook klinkt,
Maar Den Haag werd machtig, terwijl het flink zinkt.
Want recht werd hier gesproken, al eeuwenlang,
En koningen kwamen – met pracht en gezang.

De Staten-Generaal vergaderden daar,
En vrede werd gezocht, keer op keer, jaar na jaar.
De Gouden Eeuw kwam, en schilders als Vermeer,
Toonden het leven, de pracht en de sfeer.

Van koetsen tot trams, van boeren tot Prinsjesdag,
Den Haag groeide rustig, geen stad die het evenaren mag.
Met paleizen en hofjes, en een Ridderzaal zo mooi,
Waar het verleden leeft – als een tijdloos mooi sieraad van strooi.

Sinterklaas knikte: “Wat een stad van formaat,
Met recht, met historie – het is nooit te laat
Om te leren van wat er hier is gebeurd,
Van vrede, van strijd, en alles wat kleurde.”

Dus dit jaar brengt de Sint iets wijs en fijn,
Een stukje verleden, verpakt in marsepein.
Want wie zijn geschiedenis kent, groot of klein,
Zal altijd voorbereid op de toekomst zijn.